Santhapuri Raghuveer Rao

అంతః శత్రువు (Antah Shatruvu) In this compact yet powerful reflection, Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015) warns us that the true enemy often lurks within. With vivid imagery, he likens our nurturing of inner negativity to feeding milk to a venomous serpent, urging readers toward self-awareness and vigilance against inner threats. పేల్చి వేయబూనె నిపుడు మన శత్రువు మనలోనే మనుతునని గమనించక విష సర్పానికి క్షీరం కుడుపుచు మనుచునున్నాము.

మొదటికె మోసం (Modatike Mosam) With incisive irony, Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015) distills the enduring cycle of broken promises in politics and society. A timeless Telugu satire shining light on democracy, trust, and regret. సీటు కొఱకు ఓటు నడిగిన మాటకారిని నమ్మి మనం మాట మీద ఓటిస్తే మొదటికె మోసం వచ్చెను ఘాటు ఘాటు మాటలన్ని హాటు హాటు ఆవిరియై ఎటు పోయెనొ ఏమొ గాని అందా ‘అయిసై' పోయెను. మన మిచ్చిన మన ఓటే బల్లెపు పోటై పొడువగ ఎవనికి జెప్పుక ఏడ్తాం దేనితొ కొట్టుక చస్తాం. రోజు రోజుకూ...!

కవి కంట కోపం ఒలికితే...!? (Kavi Kanta Kopam Olukite!?) Crafted by Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015), this poem is an impassioned ode to the enduring respect, power, and place of poets in society. A meditation on literary tradition in Telugu culture, it invokes legendary poets and calls for the recognition of poetic spirit in every generation. కవినే కాదంటావా మూఢమతీ... సుమతి శతక రచయితనే మరచితివా కుమతీ...!! అమర గ్రంథమునందించిన పోతననే పాతేస్తావా...? రాముని నామము గానము చేసిన త్యాగయ్య ఎవ్వరు..? అందెల రవళితో నీ హృది బంధించిన క్షేత్రయ్య ఎవ్వరు..? తత్త్వబోధ గావించిన పోతులూరి కవి కాడా...? మనిషే దేశము లెమ్మని పిలిచిన గురజాడ ఎవ్వరు...? ! వారు వీరన నెందుకు!? నీ లోపలి జీవే కవి... కవి అంటే రవే సుమా..! కవి లేని జాతి నిర్జీవం నిర్వీర్యం నిస్తేజం లెక్కకు మించిన భాస్కరులను సృష్టించిన రవి కూడా కవే సుమా..! కవి కుపితుడై శపిస్తే పతనం కాదా జగతి...! కవిని గౌరవించు... నీకూ నీ జాతికి భావి కవి...!