Santhapuri Raghuveer Rao

By S. Vamshi Krishna raghuveerraosanthapuri.blogspot.com Each poem is a spear — one that transfixes the reader’s mind and shatters the smoked glass of comfortable darkness: the darkness that masquerades as innocence, entrenches itself as immaturity, and fortifies itself as blind faith and unexamined ignorance. In that shattering, it appoints no shepherd. It simply demands that you think. That you question. That you carve your own sovereign path to light. He was a freedom fighter, a journalist, an architect of movements. He co-founded parties, built causes from the ground up, and invited leaders into struggles larger than themselves. But when he needed to say the inviolable thing — the thing no newspaper column or public address could contain — he wrote a poem. These are four of them. 1. మొదటికె మోసం — Betrayal From the Start Telugu సీటు కొఱకు ఓటు నడిగిన మాటకారిని నమ్మి మనం మాట మీద ఓటిస్తే మొదటికె మోసం వచ్చెను ఘాటు ఘాటు మాటలన్ని హాటు...

అద్వైతం (Advaitam) This contemplative poem by Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015) delves into the essence of non-duality—the profound unity beyond the apparent separateness of self and other. It beautifully reflects on the eternal bond of existence where the individual dissolves into the universal whole, affirming that life and the cosmos are inseparably intertwined. నిన్ను మరచుటె కాకపోగా నన్ను నేనె మరచి పోతిని నీవే నేనూ, నేనే నీవని మదిని ఎన్నడు దలచనైతిని.. అణువున ఒదిగెడి ప్రాణం విశ్వము కంతా త్రాణం..

అంతము (Antamu) In this profound poem, Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015) meditates on the eternal elements sustaining life and the omnipresence of divine intelligence in all beings. It reflects on the interconnectedness of all creation through the consciousness he embraces as Brahma, Vishnu, and Shiva—the timeless trinity of Hindu philosophy. The poem suggests that all that is past, present, or future, known or unknown, ultimately belongs to the same dissolution. అన్నం గాలి నీరు ఎడ తెగకుండా పారు... నేను నీవు వాడు బ్రహ్మ విష్ణు శివుడు నిన్న నేడు రేపు తెలిసిన సర్వం 'సావు'

జీవన తరణం (Jeevana Taranam) This evocative poem by Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015) journeys through the metaphor of a boat navigating the currents of life. It reflects on childhood, loss, growth, and the enduring connection to a nurturing mother—the “Māyammā”—amidst the shifting tides of time and personal transformation. జీవితమ్మనెడు సెలయేరు ముందుండె జోల పాటలు పాడ మాయమ్మ లేకుండె పక్షి రూపము తాను తాల్చి వచ్చిందేమొ పాట పాడి నన్ను నిదుర పుచ్చింది నా నావ కదలికకు కలిగేటి బడలికను కమ్మని పాటలే పాడంగ పారుతూ తీర్చుటకు చిరు అలలు చిట్టంట్లు వేస్తుండ కదిలింది కదిలింది నా చిన్ని నావ నడిచింది నడిచింది నా చిన్ని నావ చిచ్చు కొట్టిన యట్లు భావించు వాడ.. అందాలు చిలికేటి ఆ నావలో నన్ను ఆపైన కనుమూసి నిదురించు వాడ. కాలాలు గడిచినవి రూపాలు మారినవి ఒడి విడిచి వేసింది నా కన్న తల్లి చిరు ప్రాయమును గడిచి బాల్యమును వెనకేసి ఒంటరిగానే నన్ను ఒదిలి పెట్టింది యౌవనమ్మనే దీవి చేరుకొన్నాను మాయమ్మ మాకింక ఒడిసి పోయ...

నినాదం (Ninadam) In this poem, Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015) critically examines the notion of “the people” (జనం), contrasting public slogans and collective aspirations with real action and responsibility. The poem questions who truly leads, who follows, and how touted ideals can often be separated from day-to-day reality. జనం పేరు జపం చేసి ఘనంగాను తపం చేసి జనం తద్దినం కోసం ఎదిరి చూచు జనమెంతో...!? మనమె ప్రధానమ్ముగాని జనము నడుగు వాడెవడు...? 'జనం' పదం వేరు గాని మనం కోరు ఊరు వేరు...

ఎడారి కడుపులో.... (Edari Kadupulo....) In this evocative meditation, Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015) likens the world to a boundless desert—dunes of sand, unmarked paths, tempests, and the relentless journey of life. Through stunning imagery, he reflects on how countless caravans—of knowledge, art, and civilizations—have traveled and come to rest in this endless Sahara of existence. ఈ ప్రపంచ మొక ఇసుక ఎడారి నడచిన త్రోవ నడువని దారి తుఫాను గాడ్పుల పరిణామ మెగడ ఎడారి దిబ్బ దిబ్బ ఎడారి... కారవాసులకు కారవానులు ఈ సహారాలో పయనించినవి విద్యలు కళలు సంస్కృతులెన్నో ఈ సహారాలో శయనించినవి.

మొదటికె మోసం (Modatike Mosam) With incisive irony, Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015) distills the enduring cycle of broken promises in politics and society. A timeless Telugu satire shining light on democracy, trust, and regret. సీటు కొఱకు ఓటు నడిగిన మాటకారిని నమ్మి మనం మాట మీద ఓటిస్తే మొదటికె మోసం వచ్చెను ఘాటు ఘాటు మాటలన్ని హాటు హాటు ఆవిరియై ఎటు పోయెనొ ఏమొ గాని అందా ‘అయిసై' పోయెను. మన మిచ్చిన మన ఓటే బల్లెపు పోటై పొడువగ ఎవనికి జెప్పుక ఏడ్తాం దేనితొ కొట్టుక చస్తాం. రోజు రోజుకూ...!

కవి (Kavi) A voyage into the poet’s soul. Penned by Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015), this work contemplates the poet’s purpose, endurance, and the joyous, eternal journey of creativity. A timeless meditation on what it means to be a “Kavi.” విశాల విశ్వాన్ని విద్యార్థిగ విలోకించి విసుగు లేక విమర్శించ గలుగు వాడె కవీశ్వరుడు....! ఉర్వీతలమున నిర్విరామముగ సర్వ వేళలను సర్వే చేసే వాడే ... సత్కవి ...! వాడే మహాకవి...!! గలగల పారే సెలయేరు వలె మిలమిల మెరిసే మింటి తార వలె ప్రవహిస్తూ పరుగిడుతూ మెరుస్తూ మెరిపిస్తూ ఆనందమ్మను అమృతకలశం అందలేదనే ఆవేదనతో నిరాశ చెందక వేదలను కుందక అలసట చెందక కలతల నొందక ఆదీ అంతం కనరాని ఎగుడు దిగుడు మార్గంలో లుక లుక లాడే డొక్కును కాలంతో పోటీపడి నెట్టుకు పోయే జీవే.. కవి...!!!

కావ్యం (Kavyam) In this contemplative verse, Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015) reflects on the essence of poetry. The poem asserts that true poetry—lyrical or prose—touches the heart and is defined by its clarity and emotional resonance, not its form. It is a timeless celebration of the universality and depth of Telugu kavya. విద్యుద్వేగంతో ఎదుటి వాని హృది జొచ్చే పద్యమైనా గద్యమైనా శ్రావ్యము, సుగ్రాహ్యమైనదే కావ్యమనుటయె భావ్యమగును కేమి లోపము...? కావ్య వస్తువు విశ్వమంతా కావ్యమయమే...! పదాల పంచాయితీలో భావం పాలే తెగదు…

Santhapuri Raghuveer Rao – Author Profile Santhapuri Raghuveer Rao – Author Profile Santhapuri Raghuveer Rao was a visionary literary figure, a freedom fighter from Telangana, and a senior journalist who made significant contributions to Indian media and Telugu literature. Journalistic Career Santhapuri Raghuveer Rao (late) was a visionary from Telangana — a freedom fighter, senior journalist, and profound Telugu poet. He was a founding member of both TPS (Telangana Praja Samithi) and TRS (Telangana Rashtra Samithi) , playing a vital role in shaping Telangana's political identity. In the 1960s, he served as a senior editor at Andhra Bhoomi and was instrumental in the 1969 Telangana Movement . Later, during the 1970s and 1980s, he held editorial leadership roles at Eenadu , influencing public opinion with his sharp, insightful journalism. Literary Legacy Beyond journalism, he authored hundreds of Telugu poems that explore the depths o...