జీవన తరణం (Jeevana Taranam)

జీవన తరణం (Jeevana Taranam)
This evocative poem by Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015) journeys through the metaphor of a boat navigating the currents of life. It reflects on childhood, loss, growth, and the enduring connection to a nurturing mother—the “Māyammā”—amidst the shifting tides of time and personal transformation.
జీవితమ్మనెడు సెలయేరు ముందుండె జోల పాటలు పాడ మాయమ్మ లేకుండె
పక్షి రూపము తాను తాల్చి వచ్చిందేమొ
పాట పాడి నన్ను నిదుర పుచ్చింది
నా నావ కదలికకు కలిగేటి బడలికను
కమ్మని పాటలే పాడంగ పారుతూ
తీర్చుటకు చిరు అలలు చిట్టంట్లు వేస్తుండ కదిలింది కదిలింది
నా చిన్ని నావ నడిచింది నడిచింది
నా చిన్ని నావ చిచ్చు కొట్టిన యట్లు భావించు వాడ..
అందాలు చిలికేటి ఆ నావలో నన్ను ఆపైన కనుమూసి నిదురించు వాడ.
కాలాలు గడిచినవి రూపాలు మారినవి
ఒడి విడిచి వేసింది నా కన్న తల్లి
చిరు ప్రాయమును గడిచి బాల్యమును వెనకేసి
ఒంటరిగానే నన్ను ఒదిలి పెట్టింది
యౌవనమ్మనే దీవి చేరుకొన్నాను మాయమ్మ మాకింక ఒడిసి పోయింది.
నవ్య జగతిలో నేను అడుగుపెట్టాను నవ మాసములు పొట్ట నిండుగా కూర్చుని
ఎవరి సామ్రాజ్యమో ఏమొ ఎటు చూసినా గాని
మా యమ్మ నెత్తురును మంచిగా త్రాగాను విరియ బూసిన పూల మాలలే మాలలు
తిండి లేకుండానే కండ పెంచాను ధరియించి ఎవరి కోసమో ఎదురు చూస్తున్నట్లు
మెండుగా బలిసి నే కండ్లు తెరిచాను కనపడె పూలతలు కనుల కానాడు డొక్క ఎండి తాను బక్క చిక్కిన గాని
ఎన్నాళ్ళు.... కొన్నాళ్ళే అక్కడున్నాను
తన రక్త ధారల్ని పాల్టేసి కుడిపింది
అంతలోనే సూర్య తపము చూశాను గోరు ముద్దలతో బుజ్జగించింది
కంటి పాపగ నన్ను పెంపు చేసింది పూళతలు బోడులై మోడువారినవి
యౌవనపు నా దీవి బీడు వారినది నా తల్లి
నా నావ కోసమె నీట నేను పెట్టిన ఘోర బాధలకో ఏమొ మునుగకను తేలకను కాచుకొని ఉంది
మాయమ్మ నాపైన కోపగించిందేమొ నేను కూర్చున్నాను నా నావ కదిలింది.
చీకటులు చుట్టుకొనగ చిమ్మెటలుగ పెట్ట కొంత సేపటిలోనే నీరు నిండింది
పెద్ద పెట్టున గాలివాన వచ్చింది అల్లంత దూరాన ఉన్న మాయమ్మ రా... బాబు! రమ్ము” అంటు సైగ చేసింది
ఉరుము మెరుపులలోన కళ్ళు తెరిచాను సప్త సాగరాల తరియించి
నేనింక నన్ను పొత్తిళ్ళలో పెట్టుకొని పెంచిన మాయమ్మ నా కింక లేకపోయింది
ఆపైన నేనెరుగ ఏమాయెనో ఏమొ మాయమ్మ మనసులో కెళ్ళిపోతాను.

ఈ బ్లాగ్ నుండి ప్రసిద్ధ పోస్ట్‌లు

The Man Who Created the Leaders Who Created Telangana — Santhapuri Raghuveer Rao, Freedom Fighter and Senior Journalist

చిత్రం
By S. Vamshi Krishna, son raghuveerraosanthapuri.blogspot.com Santhapuri Raghuveer Rao was arrested for the first time at the age of sixteen. He was arrested for the second time at thirty-seven. Between those two arrests, he built the Telangana movement. After the second arrest, he kept building it. He was never corrupt. He was never bought. He was never given what he was owed. He died on 5 February 2015. His wife Ramadevi was beside him. His son was beside him. That was the room. The world should know his name. The world should know what he did. The world should know what it cost him. Born 16 November 1932 At his mother's elder sister's home in Kunoor Village, Warangal, Telangana. His parents were Yashodamma and S. Tirumala Rao. He was the eldest of six children. He lost his mother to tuberculosis when he was fourteen. He was devastated. But he did not stop. Under the guidance of his paternal uncle, he continued his education and carried forward what sh...
Read more »

భారతాంధ్ర (Bharatandra)

భారతాంధ్ర (Bharatandra) A moving tribute by Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015) reflecting on the emotive pulse of Andhra Pradesh, evoking vivid imagery of the fertile land, its nurturing river Godavari, and the mixed emotions of joy and sorrow within the hearts of its people during times of change and hope. This poem captures the profound relationship between motherland and her children, immersed in cultural pride and poignant tears. భారతాంధ్ర భారతావని బిడ్డ ఆంధ్రమాతకు నేడు ఆనంద సమయాన కళ్ళు చెమ్మగిల్లెనేమి...! నందనుల పరవళ్ళు పరవశం గొలిపెనా...? మందభాగ్యుల చూసి లోలోన కుమిలెనా...? చెమ్మగిలిన కళ్ళు బొట బొటా రాలగా గోదావరీ తల్లి గొప్పగా ఉప్పొంగె... హర్ష మతిశయించ అశ్రువులు రాలెనా...? దుఖ మతిశయించ కన్నీరు కారెనా...? (ఆంధ్రావతరణం ' సందర్భంగా)
Read more »

అహం కాదు జగం (Aham Kadu Jagam)

అహం కాదు జగం (Aham Kadu Jagam) In this evocative poem, Santhapuri Raghuveer Rao (1932–2015) reflects on the interconnectedness of the individual and the world. He denies the notion of isolated ego, emphasizing that one is not alone but part of a vast collective of millions. The poem invites opening one’s eyes to the flowing currents of life and recognizing the world as a friend. నీ వొకడవే కాదు జగం కోటాను కోట్ల జనం..! కాదనంగ ఎవరి తరం...? కాదు కాదు... నమ్ము నిజం...!! కళ్ళు తెరచి కలయ జూడు పారుతున్న ప్రవాహం చూడకున్న చూడబోదు జగం నిన్ను నేస్తం...
Read more »